REDAKTORZY

Wszystko zaczęło się w 1986 roku, kiedy od mojego ojca dostałem pierwszą metalową płytę winylową IRON MAIDEN „Live After Death”. Tak poznałem i pokochałem „ciężką” muzykę. Początek przygody to fascynacja heavy metalem, czas dziur w wąskich sznurowanych spodniach, długie włosy oraz kolorowy, lekko kiczowaty świat soft metalu.
W latach 1988-92 największy wpływ na mnie miał thrash, death i doom metal, gdzie wszystko było czarno-białe zaczynając od naszywek, koszulek, jeansów i skórzanych kurtek, a na tekstach zespołów kończąc.
Po tych latach nadszedł czas na muzyczne i wizerunkowe zmiany, pełną parą wszedł hardcore punk i został już na zawsze. To czas krótkich włosów, pierwszego tatuażu, luźnych kolorowych koszulek, spodni i trampek … koniec z czernią! Nie trafiała do mnie ogólnoświatowa fascynacja muzyką grunge, po prostu miałem swój świat, świat hardcore punka oraz hip-hopu.
Gdzieś około 1996 roku pojawiło się coś co wywarło i wywiera na mnie wrażenie do dziś – muzyka nu metal. Pojawiła się wraz z narodzinami mojego pierworodnego syna. W 2000 roku narodziny drugiego syna sprawiło, że zajęty życiem odsunąłem się nieco od muzyki na kilka lat. Wróciłem z przytupem w 2010 roku, kiedy to zdecydowałem się na studia multimedialne w moim ukochanym mieście Szczecinie oraz organizację w nim koncertów hardcore / metalcore. Obydwa gatunki regularnie prezentuję dziś w swoich audycjach. W 2014 roku zacząłem pracę za granicą, poznałem moją miłość życiową – Kate, a rok później trafił do mojego domu ukochany pies Gandalf, reprezentant najlepszej rasy psów na świecie, czyli husky. 
Ostatnie lata to pasmo sukcesów osobistych i zawodowych oraz kolejna nowa miłość, czyli radio, ale tym razem od strony prezenterskiej.

W latach 80-tych ubiegłego wieku na koloniach wpadła mu w ręce kaseta Metallica i w sumie tak już muzycznie zostało. Po drodze była fascynacja Guns’n’Roses i Depeche Mode, ale metal zawsze był i jest w jego sercu. Niegdyś DJ, teraz ratownik, fotograf, kierowca karetki. W wolnych chwilach łazi ze swoim huskym po mieście ze słuchawkami na uszach, pilotuje drona czy poddaje się kinomaniakalnej pasji czyli ogląda filmy. Od niedawna wsiąkł w winylowy świat muzyki. Prowadzi „Brodatą Listę Przebojów”, „Co w Brodzie Piszczy???” W swojej autorskiej audycji „Świat wg. Szokera” jest całkowicie nieprzewidywalny muzycznie – często do samego końca nie wie, czym będzie raczył swoich słuchaczy.

ur. 1971r przez przypadek w Częstochowie prawie na Jasnej Górze , wychowywał się w rodzinnym mieście Tadeusza Różewicza, Radomsku. Za młodu jak spuszczał wodę, to się śmiał. Obecnie pomieszkuje w Bełchatowie.  Od lat osiemdziesiątych  nagradzany w kilku konkursach poetyckich m.in. „Szukamy talentów wsi”,”O laur finis realistatis”,”XIV Uniwersalny Przegląd Artystyczny PUPA”. Publikował na stronie łódzkiej grupy poetyckiej Bez Dech (dział serwis literacki) gdzie dwa razy został Przodownikiem; w miesięczniku literackim”Akant”; w Magazynie Materiałów Literackich „Cegła”; w Kwartalniku literacko artystycznym”Szafa”; Ośrodek Postaw twórczych  Opt-Art – magazyn „Helikopter”  i innych. Autor dwóch tomików wydanych nakładem krakowskiej oficyny wydawniczej Miniatura – „Poetica Nervosa” i „Rozdarty”.

Silny w wyrazie, rzucający magicznymi słowami na prawo i lewo, niepoprawny miłośnik fantastyki i SF. Zwierzęta? Proszę bardzo! Brodaty niewolnik trzech mruczących pogromców drapaków.
Już nie taki świeżak jako radiowiec, ale nadal udoskonala redaktorskie szlify. Przygodę po drugiej stronie mikrofonu rozpoczął w 2024 r. Prowadzący, a jakże!, audycję Siła Wyrazu oraz współprowadzący Brodatą Listę Przebojów. Człowiek z dużym dystansem do siebie. Otwarty na innych miłośnik mocniejszej muzyki. Folk, neofolk, ambient oraz industrial z garścią Neue Deutsche Härte to najbliższe jego sercu klimaty.
Podlasianin z wyboru, lublinianin z dobrej woli. Przędzie z Waszą nieocenioną pomocą tylko dobrą muzykę.

Dewiza: “Pozwól, że rzucę okiem!”
Pozdro dla kumatych ^_*

Mam 46 lat na karku. Od ponad 30 słucham ciężkiej, metalowej muzyki. Zaczynałem delikatnie od Stinga, Guns N’Roses i Roxette. To byli artyści, którzy mnie kształtowali za młodzieńczych lat, ale pewnego dnia przekonałem mamę do kupienia kasety Turbo „Epidemie”, bo spodobała mi się jej okładka. I ta kaseta był katalizatorem, który otworzył we mnie zamiłowaniem do ekstremalnych dźwięków. Później już było łatwiej – Matallica, Sodom, Kreator, Slayer, Vader, Cannibal Corpse i Death. W szkole średniej pokochałem death metal. A później pojawiła się Lux Occulta i otworzyła moje oczy (uszy) na inne doznania muzyczne. Po krótkiej przerwie w słuchaniu muzyki, w nowym millenium wróciłem i trwam do dziś. Metal otworzył mnie także na inne gatunki – blues, jazz, muzykę klasyczną i sprawił, że pokochałem horror. Chociaż z filmem to już zupełnie inna sprawa.

Za dzieciaka oglądałem klasykę kina niemego. Pamiętam doskonale fragmenty filmów Chaplina czy scenę schodów odesskich z „Pancernika Potiomkin”. Później przyszedł „Laurence z Arabii”, „Konwój” i „Siedmiu samurajów”. A na przełomie lat 80-tych i 90-tych ojciec kupił odtwarzacz VHS firmy GoldStar i kino pochłonęło mnie na zawsze. Marzenia o death-metalowym zespole (nawet jego nazwę pamiętam), zeszły na dalszy plan. Kino od tamtej pory zdominowało moje życie. Skończyłem kulturoznawstwo (filmoznawstwo i nowe Media) i chociaż nie pracuję w zawodzie, to staram się dzielić moją pasją do kina że wszystkimi, którzy chcą mnie czytać lub słuchać.

Na antenie X-Stacji prowadzę trzy audycje. Filmową o nazwie „Z Filmem Przez Czas”, wraz z Bartem 'Buddą’ Wróblewskim popkulturową „Gupi i Gupszy, czyli dwaj tacy co nic nie wiedzą”. A muzycznie zapraszam na „Rzeź Niewiniątek”, gdzie podzielę się moją miłością do ekstremalnego metalu i nie tylko.

Rocznik 1982. Pasjonat niebanalnej muzyki, często tej niszowej i nieodkrytej. Szczęśliwy mąż, z zawodu informatyk, z sercem otwartym na sztukę dźwiękami malowaną. Odpoczywam, najlepiej na łonie przyrody – w szczególności w ukochanych Pieninach – lub z dobrą książką w ręku. Uwielbiam literaturę faktu, zwłaszcza biografie interesujących mnie artystów.

Ponadto z dzieciństwa pozostał mi sentyment do komputera ATARI XE, do którego chętnie powracam, by przypomnieć sobie klimat dawnych lat i czerpać radość z prostych, lecz jakże wciągających retro gier sprzed 40 lat.

Wrocławianin ze Środy Śląskiej, zakochany w muzyce, vinylach i radiu. Współpracuję z Polską Muzyką Alternatywną, dzięki której na naszych falach zadebiutowało wiele zespołów z polskiej sceny muzycznej. W swoich audycjach staram się zaprezentować alternatywny nurt muzyczny, prezentować nowości i zespoły nieznane, debiutujące poza mainstreamem

Swoją przygodę rozpoczęłam w klubie House Szkolna w Poznaniu na początku 2024 pod okiem dwójki topowych DJ’ów: Sassafras Tree i Lewa. Gram to co czuję – progressive house, melodic house, tech house, indie czy afro to część mojej mieszanki wybuchowej. Od lat jestem fanką festiwali. Charakter setów? Just feel it!

Kociewiak od urodzenia, introwertyk i niepoprawny idealista. Nałogowy miłośnik muzyki, dla którego punk, rock i metal (zwłaszcza black metal) to prawdziwa pasja. Z radiem związany jestem od lat, choć dotąd raczej jako słuchacz. Często słucham po kilka audycji na raz, przełączając się między stacjami. Od wielu lat związany jestem z Rodziną Siły Wyrazu, a audycja ta stanowiła dla mnie interesujące wyzwanie i wielokrotnie źródło muzycznych inspiracji. To również dzięki Sile Wyrazu zyskałem swój obecny pseudonim – Jego Najcięższa Mać…

W audycji Metalowa Odyseja odbywam podróże tropem wyjątkowej muzyki. Temat przewodni wyznacza kurs dla niezwykłej historii, jednej wspólnej narracji tworzącej niepowtarzalny klimat. Gdzie zaprowadzi mnie kolejny odcinek? Przekonacie się w każdą sobotę od 22:00

Koniec lat 80-tych. Świat jeszcze analogowy, pachnący taśmą i ogniem. KSU,KAT, Helloween, Motörhead, Scorpions– dźwięki, które wbijały się w czaszkę jak błyskawice. A potem ona – Lady Justice, „…And Justice For All”. METALLICA. Czysty ogień. Ziemia przestała być centrum wszechświata. Od tego momentu było tylko jedno tempo – na pełnej petardzie.
Koncerty, zespoły, riffy po nocach. I przyjaźnie – takie na zawsze, nie na Facebooka. Dla nich – po prostu Rudy. Nie z Amsterdamu, nie z Dublina, nie z IKEA, choć kolor włosów i brody mógłby sugerować cały katalog stereotypów ?. Sportowiec z przeszłością – AZS AWF Kraków, kadra narodowa, płotki, pot, tempo, medale. Krakus z krwi i… nie tylko, w DNA – tatarska domieszka. Dlatego czasem dziki, czasem uparty, czasem nie do zniesienia – ale zawsze autentyczny. Podróże? Bez planu, bez mapy, za to z rodziną, energią i otwartą głową.
Każdy wypad – czy to trzy dni, czy trzy godziny – to materiał na własny film drogi. A potem… BOOM – czterdziestka i rak.
Prezent od życia. Z napisem: Sprawdź, czy jesteś gotów. Od tej pory: zero procent alkoholu, zero dymka. Cygara? Tylko na specjalne okazje – kiedy trzeba uczcić ŻYCIE. Zasłużony honorowy dawca krwi, zimowy pływak z pasji, prezes KKM Kaloryfer – tak, mamy logo, mamy moc, mamy świra. Ambasador akcji Mosznowładcy – bo o męskich nowotworach trzeba mówić głośno, odważnie i z dystansem. Rak jąder? Rak prostaty? Sprawdzaj się, chłopie – życie jest tylko jedno. A uroda? Ponoć typowo radiowa, dlatego X-stacja to mój dom. Tu nikt nie patrzy, wszyscy słuchają.

Od dziecka zakochana w scenie, dziś z pasją łączę świat artystyczny z umysłem ścisłym.
Mam na koncie liczne występy i wyróżnienia. Taniec to kolejna z moich pasji – sposób na wyrażenie emocji bez słów. Ale – uwaga – nie samą sztuką żyje człowiek:) umysł ścisły też daje o sobie znać:) na codzień pracuję w księgowości!
A wisienka na torcie? X-stacja
Tam spełniam się jako lektorka – czyli robię to co zawsze gdzieś we mnie grało.

Wielki fan swojej Watahy Wróbli (Ruda i 3 Szkodniki 🙂 ) oraz motocykli. Założyciel grupy motocyklowej Shadow Owners Group Poland, która idzie swoją drogą, a jednocześnie stara się jednoczyć wszystkich miłośników kultowej Hondy Shadow. Jak każdy motocyklista jest fanem dobrego, ciężkiego grania, ale wychował się na hip hopie, któremu jest wierny po dziś dzień. W X-Beat zgłębiam tajniki Drum’n’Bass, a o innych moich pasjach – książkach, filmach i ogólnie pojętej popkulturze – rozmawiam z moim przyjacielem Slajem w audycji Gupi i Gupszy.

Jestem lekarzem weterynarii z ponad 20-letnim doświadczeniem. W swojej audycji w jasny i przystępny sposób staram się dzielić tajnikami mojej pracy, ale też pasji, której się poświęciłam. Na co dzień żona jegomościa powyżej i matka jegomościa poniżej. Razem przenosimy nasze pasje w eter z pomocą mikrofonu na falach X-stacji, jedynego tak rodzinnego radia w internecie.

Jestem Antek i mam 14 lat. Jestem przedstawicielem Pokolenia Z, ale co to oznacza? Tego możesz dowiedzieć się z moich niedzielnych audycji. Warto, bo przedstawiam punkt widzenia, który nieraz umyka dorosłym. To również powiew świeżości w radio zdominowanym przez brodatych panów w kwiecie wieku o wyraźnych skłonnościach do metalu i brzmień ciężkich jak zatankowana Honda Shadow 😉

Nazywam się Agnieszka Jachym i jestem historykiem sztuki. Sztuka to moja pasja i część życia. Chcę się tym z Wami podzielić, chcę Wam opowiadać o sztuce, która nas otacza, jest częścią naszej rzeczywistości, po prostu o sztuce na wyciągnięcie ręki. Zabiorę Was w podróże po najróżniejszych miejscach i ciekawych zakątkach, odwiedzimy wspólnie różne muzea i galerie, lub po prostu wyjdziemy na ulice podziwiać street art. Kocham też poznawać ludzi i rozmawiać z nimi. Będę chciała przedstawić Wam tych, którzy sztukę przenieśli w swoją codzienność i opowiedzą np. o tym, jak to jest malować dzieła sztuki na bakach motocykli. O tym wszystkim usłyszycie w audycji Klub Aga Art na x-stacja.pl

Na co dzień jestem szefem baru w włoskiej restauracji. Pochodzę z Ukrainy ale już od 10 lat mieszkam w Polsce. Elektroniczną muzykę poznałem w Polsce, a dokładnie w Poznaniu. Bardzo polubiłem vibe klubowy, światła, muzyka, ludzi to wszystko sprowadziło mnie dzielić się z ludźmi swoim smakiem muzycznym. Tak zaczęła się moja kariera DJ’a. Lubię sport, podróżowanie, zdrowy tryb życia. Staram się rozwijać i uczyć się czegoś nowego.
Jestem pozytywny, komunikatywny, uśmiechnięty 😉 Na scenie robię dobry mix i super vibe. Na moim secie nie da się stać.

Jestem pedagogiem.
Trenerem umiejętności poznawczych. Terapeutą pedagogicznym.

Wiem, że wszystkie dzieci są zdolne, są wyjątkowe, są unikalne. Wystarczy szacunek, czas, miłość, oczy szeroko otwarte, uszy skierowane do dziecka i usta mówiące z ogromną uważnością. Nie ma mojej zgody na system, który panuje w powszechnej edukacji zbiorowej, oparty na ciągłym mierzeniu i porównywaniu.

Wiem, że droga rodzica jest trudna i wyczerpująca, dlatego tworzę społeczność dla rodziców, którzy chcą być życzliwymi i wspierającymi dla swoich dzieci, chcą zrozumieć ich wyjątkowość. Chcę, aby młodzi mieli zrozumienie i odczuwali miłość od dorosłych.
Dzięki wytrwałości i samodoskonaleniu jestem szczęśliwa i chcę tym szczęściem dzielić się z innymi rodzicami, pokazywać im, jak tworzyć świat, gdzie wyrastają szczęśliwi młodzi, szanujący i kochający siebie ludzie.

Pierwszy raz pojechałam do Italii w czasach, gdy w dłoni zamiast smartfona trzymało się papierowe rozmówki polsko-włoskie, a w portfelu dźwięczały liry. Tamten świat już nie istnieje, natomiast uczucie, które wtedy się narodziło, zostało ze mną na zawsze. Italia stała się dla mnie czymś więcej niż miejscem na mapie.

Kilka miesięcy spędzonych w Mediolanie w 2005 roku, a później kolejne wyjazdy oraz studia odmieniły mój sposób patrzenia na ludzi, na świat i na codzienność. Dziś jako specjalistka ds. komunikacji międzykulturowej, tłumaczka i twórczyni projektu Mente Italiana, opowiadam o tym kraju tak, jak się go naprawdę doświadcza: poprzez zapachy, dotyk, dźwięki, smaki, spojrzenia i spotkania. Poprzez relacje.

Wiem jedno: Italia to stan umysłu. Włochy uczą nas żyć wolniej, czuć głębiej i rozmawiać z większą otwartością. Uczą zauważać to, co umyka w biegu i celebrować to, co wydaje się zwyczajne.

Jestem autorką książki „Skazana na Italię. Życie piękniejsze od marzeń”  historii o Italii, o dojrzewaniu, o poznawaniu siebie. Maluję obrazy, tworzę maski weneckie. Wierzę, że sztuka tak jak rozmowa jest sposobem, by dotknąć tego, co naprawdę ważne.